Terapia manualna polega na badaniu i leczeniu stawów obwodowych oraz kręgosłupa. Pierwszą częścią badania jest zazwyczaj dokładny wywiad. Następnie dokonuje się badania jakości ruchu, jego zakresów, biomechaniki oraz innych czynników (np. bolesności). Podczas terapii za pomocą specjalnych technik mobilizacji lub manipulacji a także pracy na tkankach miękkich, przywraca się zaburzoną biomechanikę stawów, co prowadzi do zmniejszenia bólu, zwiększenia zakresu ruchomości, ustąpienia stanów zapalnych.

Jest często błędnie utożsamiana z kręgarstwem, które w przeciwieństwie do terapii manualnej nie posiada żadnych podstaw w źródłach wiedzy medycznej. Terapia manualna należy do dziedziny rehabilitacji i jest poparta badaniami naukowymi.

Jedna z metod terapi manualnej:
METODA Briana Mulligana z Nowej Zelandii jest specjalistyczną metodą diagnostyczno - terapeutyczną ciągle rozwijającą się wraz z postępem medycyny.Brian Mulligan opracował, a następnie opublikował zasady stosowania takich technik jak "NAG", "SNAG", "odwrotne NAG"oraz mobilizacje połączone ruchem /tzw. techniki "MWM"/ i wiele innych. Są to techniki działające bezpośrednio na stawy, a pośrednio na układ nerwowo-mięśniowy. Metoda ta, jako oryginalna sama w sobie, ma niektóre wspólne elementy z technikami wg Kaltenborna, Maitlanda oraz Positional Release Techniques. Brian Mulligan jest nowozelandzkim fizjoterapeutą, który w latach 90-tych przedstawił nową koncepcję diagnostyczno-terapeutyczną mobilizacji stawowej połączonej z ruchem. Nowatorskie podejście jego konceptu polega m.in. na połączeniu ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę i ruchu czynnego wykonywanego przez pacjenta. Mulligan uważa m.in, że zmiany w obrębie segmentu ruchowego (w tym stawów międzywyrostkowych) mogą powodować ograniczenia ruchu i ból w czasie jego wykonywania. Zaburzenia w mechanice poszczególnych elementów segmentu ruchowego mogą wpływać na siebie wzajemnie, ale ich analiza powinna odbywać się wieloaspektowo w odniesieniu do całego narządu ruchu, a także innych układów .

Koncepcja Mulligana zakłada:
- całkowitą bezbolesność podczas stosowania technik mobilizacyjnych,
- funkcjonalne obciążenie powierzchni stawowych siłą grawitacji;
- łączenie ruchu biernego, mobilizacyjnego w płaszczyźnie powierzchni stawowych z czynnym ruchem kątowym w tym samym stawie;
- stosowanie docisku na końcu zakresu bezbolesnego ruchu;
- wykonanie odpowiedniej liczby powtórzeń wyżej wymienionej procedury terapeutycznej;
- polecenie "zadania domowego" dla pacjenta, polegającego na wykonywaniu indywidualnie dobranych specjalistycznych ćwiczeń.

Techniki:
Metoda Mulligana zawiera ponad 150 różnorodnych technik. Ich nazwy określają lokalizację oraz sposób wykonania.
Techniki stosowane na kręgosłupie szyjnym:
NAG - naturalne ślizgi oscylacyjne
SNAG - mobilizacje z ruchem w odcinku szyjnym kręgosłupa
SMWAM - mobilizacje stawów szyi z ruchem ramienia.

Przykładowe zasady stosowania technik NAG i odwróconych NAG:
Zasady stosowania NAG:
- techniki NAG stosowane na poziomie C2-C7,
- techniki odwrócone NAG - na poziomie C6-Th2/3,
- wykonywane w pozycji funkcjonalnej/siedzącej,
- ruch oscylacyjny od połowy do końca zakresu ruchu,
- stosowanie zasady płaszczyzny leczenia,
- częstotliwość 2x/1 sek,
- możliwość stosowania centralnie i bocznie.

Techniki stosowane na kręgosłupie lędźwiowym:
- SNAG's - mobilizacje z ruchem tułowia
- MWLMS - mobilizacje kręgosłupa z ruchem kończyny dolnej.